Estaleiro familiar
Un estaleiro, tres idiomas, un pipeline
Un construtor de barcos tradicional precisaba unha web que sobrevivise a quen a fixo. O resultado custa uns poucos euros ao mes e non precisou atención desde entón.
A situación
Un estaleiro familiar — cinco xeracións construíndo e restaurando embarcacións de madeira — tiña unha web que xa non había maneira de manter. O dominio devolveu unha páxina de erro durante meses sen que ninguén se decatase. Ninguén tiña claro quen podía publicar un cambio, e o hosting era algo herdado máis ca escollido.
Precisaban tres cousas: unha web en tres idiomas, un lugar fiable onde aloxala, e un arranxo que non volvese apodrecer en silencio.
Que se construíu
Unha web estática — páxinas xeradas de antemán en vez de montadas en cada visita — servida desde almacenamento de obxectos detrás dunha CDN, cun certificado TLS que se renova só e o DNS xestionado ao seu carón. Todo definido en Terraform, nun repositorio que é do dono.
Publicar funciona así: faise merge dun cambio, e un pipeline constrúe o sitio, publícao e limpa a caché. Os cambios propostos teñen antes a súa propia ligazón de vista previa, así que o que está a piques de saír pódese mirar antes de que saia. A autenticación contra a conta de nube usa credenciais de vida curta emitidas en cada execución — non hai chaves de acceso permanentes que se poidan filtrar.
Os tres idiomas trátanse de forma nativa, co contido traducido e as cadeas da interface gardadas unhas a carón das outras.
Un problema que paga a pena deixar escrito
O dominio raíz devolvía 403 Access Denied mentres a versión www funcionaba.
A causa era un detalle que pilla xente a miúdo: a CDN apuntaba ao enderezo de API do bucket de
almacenamento en vez de ao seu enderezo de web. Eses dous endpoints compórtanse distinto — só
o de web respecta as regras de redirección — así que a redirección do dominio espido a www
estábase a ignorar en silencio, e as visitas levaban un erro de permisos.
Apuntar a CDN ao endpoint de web arranxouno. Queda escrito, xunto coa contrapartida que implica, para non ter que diagnosticalo unha segunda vez.
Onde rematou
O custo de funcionamento é duns poucos euros ao mes. Non hai servidor que parchear nin xestor de contidos que manter actualizado. Os certificados renóvanse sen que ninguén llo teña que lembrar. Todo se pode reconstruír desde o repositorio se algunha vez fai falta.
Ese mesmo esquema é o que escala a un grupo con varias marcas: a infraestrutura é un módulo reutilizable, así que o seguinte sitio é un ficheiro de configuración e non un proxecto novo.
Detalles do cliente omitidos a mantenta. Encantado de repasar os detalles técnicos nunha chamada.